ömer aydın | blog mu yazsak?

Kirpi’nin Zerafeti adlı çok satan bir romandan uyarlanmış bir film. Yönetmenin ilk filmi sanırım. Filmin ingilizcesi The Hedgehog. Kirpi yani. 2009 yapımı bir film ve benim tanıdığım bir oyuncu yok filmde.

Hikaye, onikinci doğumgününde kendini öldürmeyi planlayan onbir yaşında bir kızın dilinden yürüyor. Kızın intihar planının bir parçası olarak çektiği film sayesinde diğer karakterleri tanıyoruz. Küçük bir kızın dilinden duymak çok gerçekçi gelmese de film boyunca kızın çektiği film eşliğinde fısıltı halinde söylediği sözler, bize fransız kültürünün çürümüş yanlarını gösteriyor. Bunun yanında, kitapları ve japon karakter üzerinden doğu kültürünü bir nevi çözüm olarak gösteriyor. Yani aslında film tehlikeli sularda yüzüyor. İnsanlığın en ukala ve kendini beğenmiş toplumlarından olan fransızlara kendi saçmalıklarını sunarken farklı kültürlerin reklamını yapıyor. İlk film cesareti de olabilir bu, kitabın satışlarının getirdiği güven de.

Her ne kadar özelde fransız kültürüne bir eleştiri olsa da genel anlamda modern hayatı ve onun dinamiklerini eleştirdiğini söyleyebiliriz filmin. Kağıt üzerinde başarılı ve mutlu bir ailenin iğrençliğini en iyi yansıtan filmlerden biri diyebilirim. Film burada da çoğu yerde olduğu gibi Tolstoy’dan faydalanıyor: Bütün mutlu aileler birbirinin aynı, bütün mutsuz aileler farklı.

Bütün kitaptan uyarlama filmler gibi, başarılı fakat yetersiz. Kitabın büyük bölümünü okumuştum sonra bir şekilde yarım kalmıştı. Onu da tavsiye ederim. Beni en çok etkileyen karakter, kapıcı(concierge) rolündeki kadındı. En çok etkileyen replik ise: Kedi dışarı çıkamaz, kapıcı içeri giremez.

Filmi iyi tanıttığını düşünmüyorum ama bu da trailer.